W mediach społecznościowych pojawiła się informacja, że Małopolski Urząd Wojewódzki odmawia uznania za obywatela polskiego osobom pozostającym na utrzymaniu małżonka. Taki skrót jest jednak zbyt szeroki. Wymóg stabilnego i regularnego dochodu zależy od konkretnej podstawy z art. 30 ustawy o obywatelstwie polskim.
W poście, od którego zaczęła się dyskusja, nie podano sygnatury ani linku do opisanego wyroku. Nie udało nam się więc niezależnie potwierdzić jego treści. Traktujemy tę publikację jako sygnał, że urząd może dokładniej badać źródło dochodu, a nie jako dowód nowej zasady obowiązującej wszystkich wnioskodawców.
Najpierw sprawdź podstawę swojego wniosku
Art. 30 ust. 1 przewiduje kilka odrębnych dróg uznania za obywatela polskiego. Wymóg posiadania w Polsce stabilnego i regularnego źródła dochodu oraz tytułu prawnego do lokalu występuje między innymi przy:
- co najmniej 3 latach nieprzerwanego pobytu na podstawie pobytu stałego, statusu rezydenta długoterminowego UE albo prawa stałego pobytu — art. 30 ust. 1 pkt 1;
- co najmniej 10 latach legalnego i nieprzerwanego pobytu, przy jednoczesnym posiadaniu jednego z wymaganych tytułów pobytowych — art. 30 ust. 1 pkt 6.
Inaczej wygląda droga dla osoby, która od co najmniej 3 lat pozostaje w małżeństwie z obywatelem polskim i od co najmniej 2 lat przebywa na wymaganej podstawie pobytowej. W art. 30 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawa nie wymienia dochodu ani tytułu prawnego do lokalu jako warunku uznania.
Dlatego samo zdanie „jestem na utrzymaniu małżonka” nie przesądza wyniku. Najpierw trzeba ustalić, z którego punktu art. 30 wynika wniosek.
Co może być problemem na drodze wymagającej dochodu
W pkt 1 i 6 ustawa mówi, że to cudzoziemiec „posiada” stabilne i regularne źródło dochodu. Jeżeli jedynym wykazywanym źródłem są zarobki małżonka, urząd może zapytać, czy wnioskodawca sam spełnia ten warunek oraz czy środki są rzeczywiście stałe, regularne i dostępne.
Nie oznacza to automatycznej odmowy w każdej sprawie. Ocena zależy od podstawy prawnej, przedstawionych dokumentów i indywidualnych okoliczności. Bez sygnatury nie należy też przedstawiać opisywanego w social mediach wyroku jako utrwalonego stanowiska wszystkich urzędów lub sądów.
Jak przygotować dokumenty
Jeżeli składasz wniosek na podstawie pkt 1 albo 6, uporządkuj dowody dotyczące własnej sytuacji finansowej. W zależności od źródła mogą to być między innymi:
- umowa o pracę, umowa cywilnoprawna lub dokumenty działalności gospodarczej;
- zeznania podatkowe, zaświadczenia o dochodzie i wyciągi pokazujące regularne wpływy;
- decyzja o emeryturze lub rencie;
- umowa najmu i wpływy z najmu albo inne legalne, powtarzalne źródło utrzymania;
- dokumenty pokazujące ciągłość źródła, a nie tylko jednorazowy stan konta.
Jeżeli utrzymuje Cię małżonek, nie ukrywaj tego i nie twórz sztucznej umowy wyłącznie na potrzeby postępowania. Zamiast tego ustal, czy Twoja podstawa w ogóle wymaga dochodu, oraz wyjaśnij z profesjonalnym pełnomocnikiem, jak udokumentować dostęp do środków w Twojej konkretnej sytuacji.
Co zrobić po odmowie
Przeczytaj sentencję, uzasadnienie i pouczenie. Sprawdź przede wszystkim:
- na którym punkcie art. 30 oparto wniosek;
- którego warunku zdaniem wojewody nie spełniasz;
- jak urząd ocenił dokumenty dotyczące dochodu;
- kiedy decyzja została skutecznie doręczona.
Od decyzji wojewody można odwołać się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Oficjalna instrukcja MSWiA wskazuje termin 14 dni od doręczenia decyzji. Odwołanie składa się za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Nie czekaj z analizą do ostatniego dnia.
Najważniejszy wniosek jest prosty: doniesienie o odmowach nie tworzy uniwersalnej reguły, że każdy wnioskodawca musi mieć własną pensję. Dochód jest warunkiem tylko na określonych drogach z art. 30, a każdą odmowę trzeba oceniać według wskazanej podstawy prawnej i uzasadnienia.
To nie jest porada prawna.